HAYATIN "Tİ"Sİ

Geldik şu dünyaya, bir çehre yüzle,
Hayat ırmağında, bir sel misali,
Ufuklara daldık, ümitvar gözle,
Havada savrulduk, bir yel misali.

Uğrunda koşturduk, " hayat bu" diye,
Bazen yangın kaldık, katre su diye,
Gün geldi üzüldük, hep böyle niye,
Toprağa saplandık, bir bel misali.

Bir görüşte sevdik, delicesine,
Hazır kıta olduk, ölürcesine,
Bekledik yolunu, gelircesine,
Umutlar dağ oldu, bir gel misali.

Bazen deli olduk, divane gibi,
Bazen tâbi olduk, avane gibi,
Bazen de boş verdik, avare gibi,
Neticede çıkmaz, bir yol misali.

Garabetler gördük, bu neyin türü?
Hayalde hükmettik, toptan götürü,
Ömrü "ti"ye aldık, bundan ötürü,
Sonra bakakaldık, bir hal misali.

Boş yere yürüdük, hayal peşinde,
Çok sebat gösterdik, canı dişinde,
Ambar dolu gördük, darı düşünde,
Önümüze geldi, bir yal misali.

Zaman terazisi, vakitle tarttı,
Öyle anlar var ki, hayatı sattı,
Gün oldu sevindik, umutlar arttı,
Gönlümüze doğdu, bir bal misali.

Ejder Yurttaş