15
Yorum
24
Beğeni
5,0
Puan
386
Okunma

ÇİÇEK-ARI-BAL
Üstat Mehmet Nuri Yardım’ın "Bilge Ozan Âşık Veysel Şatıroğlu" Kitabından bir hatıra:
- Şair Feyzi Halıcı, Âşık Veysel’i ziyaret eder. Aralarında geçen şu konuşma çok ilgi çekicidir:
- “Halk şiirimizin son gerçek halkası sensin. Senden sonraki halk şiirimiz hakkında ne düşünüyorsun Âşık?”
- “Türk milleti sağ olsun. Analar ne aslanlar doğurur. Benim şiirden kısmetim şu: Bir tabağın içinde bal dolu imiş, onu bizden önce gelen şairler yemişler. Biz kâsenin dibini yalıyoruz. Bize söylenecek söz bırakmamışlar.”
- “Âşık, kâsenin dibindeki balı da sen yaladığına göre, bundan sonra kimsenin nasibi olmayacak mı yani?
- “Arı yok değil ya! Tabağı yeniden doldururlar. Dünyada ne arı ne çiçek ne bal tükenir!”
OZANLAR
Dünyada ne arı ne bal tükenir
Çiçekler oldukça yazar ozanlar.
Çiçekte ne gonca ne dal tükenir
Tomurcuk özünü süzer ozanlar.
Şifa kaynağıdır fermanlarından
Bursa’da kestane ormanlarından
Kelkit’te çiçeğin dermanlarından
Ballar deryasında yüzer ozanlar.
Takibe alınır doğru izleri
Gerekli olanı görür gözleri
İnce eler sıkı dokur sözleri
İğne ile kuyu kazar ozanlar.
Sevgi gibi yeri vardır kızmanın
Günahı büyüktür ara bozmanın
Sermayesi kelimedir yazmanın
Kitabın kalbine sızar ozanlar.
Yönetici isen adil değilsen
Üstün çizer zalimlere eğilsen
Mühim değil para pula boğulsan
Haksızlığa çabuk kızar ozanlar.
İlgilenmez insanlarda farklarla
İşi olmaz bozuk giden çarklarla
Serpuş eder kalpak ile börklerle
Selamette gezip tozar ozanlar.
Murat Kahraman Murâdî
17.04.2026/İst.
5.0
100% (18)
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.