3
Yorum
10
Beğeni
5,0
Puan
95
Okunma
Yolcu olduğumuz Dünya denen sahnede,
Çocuklara ağlarım.
İlgisiz kalmalarına dayanamam
Ellerinden tutulamamaları içimi acıtır.
Günahsız tertemiz kalpleriyle bakarlar gözlerine,
Ailelerinin sahiplenmelerini beklerler onlar.
Sahipsiz bırakılmalarına ağlarım.
Hayvanlar,
Allah’ın dilsiz kulları,
İçgüdüleriyle yaşam mücadelesi verirken
Hor görülme ve yaşamdan koparılmalarına ağlarım.
Ormanlar ve ağaçlar,
Dünya’ya hayat verirken
Yakılıp talan edilmesine ağlarım.
Su,
Hayatın ta kendisi.
Ama ne bilir ki kıymet
İnsanın nefsi.
Kirletir yetmez de
Boşa akıtır
Hiç bitmeyecekmiş gibi.
Yanar ve ağlarım.
İnsan,
Hele ki insan,insan olmadıkça
Vefası,merhameti ve sevgisi yer etmedikçe kalbinde,
Şükretmeyi bilmeden
Kendine bakmadan
Başkasına bakarsa o zaman
Yatacak bir yeri olmamasına ağlarım.
5.0
100% (4)
Şiirin sahibi
Şiirin sahibi
Şiirin sahibi
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
Cevap Yaz