Yüreğim sızlatır mızrap’ın teli,
Gönlümün feryadı sinemden kopar.
Kalbime ektiğin gülün dikeni,
Ahuzardayım ah!..bağrıma batar.

Sensiz çarpar kalbim durmaz çok yorgun.
Dalarken gözlerim yüzüm hep solgun.
Göçer(i)sem Dünya dan uzakta dargın.
Helallik isteme afetmem seni .

Sormayın diyemem niye matemim.
Lal olsun dillerim sussun ne çıkar.
Ansızın dünya’dan göçse bedenim.
Aşkın gözlerimden içime akar...

kapattım kalbimi kim açar bilmem.
kadehler dolarken düşer bu beden.
Ömrüm sensiz geçse ben senden geçmem.
Gitmem bu Dünya’dan içmeden seni.

Ateş oldu yaktı içimi sevdan.
Boş olan ocaktan duman tütermi.
Aşk acılarının düştüğü yerden.
Çıkıp gitse de can bu aşk bitermi.

Dost bildiğim aynalara küskünüm,
Gözümün ferinden dökülür dünüm.
Gurbet elde geçti her bahar günüm,
Hasretin ateşi canımı yakar.

Dertli dertli çalar sazım iniler,
Maziye daldıkça acım yeniler.
Dilimden dökülen mahzun ezgiler,
Bulanık sularda ömrüme akar.

Gönül bahçem talan, yaprağım sarı,
Dinmedi ruhumun dinmez efkarı.
Eritir sinemi hicranın narı,
Umutlar birer birer benden kaçar.

Geceye saklarım yaralarımı,
Kime anlatayım eyvahlarımı?
Kestim artık vuslat naralarımı,
Felek her kapıdan yüzüme bakar.


Erdinç sert