​Kırmayın kalpleri;
Ölüm, üzerine düşünülecek tek yol.
Toprak, aldığını geri vermiyor;
İster zengin ol ister fakir,

Hayat ne zormuş meğer..
Kuş olsan kanadını,
Çiçek olsan dalını,
İnsan olsan yüreğini kırıyolar.

Ne gelir elden? Hepsi toprak...
​Dünya Sultan Süleyman’a kalmadı, sana mı kalsın?
Yürekleri kırmayın, tamir olmuyor.
Giden geri gelmiyor,

Sonrası hep hasret, hep özlem kokuyor.
​İnsanlar ne kırmaktan vazgeçiyor,
Ne de gönül almayı biliyor.
Bu devran böyle gelmiş, böyle gidecek;

Çıkar için millet bir araya gelmiş.
Dostluklar, arkadaşlıklar...
Sahnede sahte bahar, sahte çiçekler açar olmuş.
​Bu devran böyle gelmiş, böyle gider;

Bunu yalnız Allah dindirecek.
Merhamet et Ya Rabbi, sana isyan ettik,
Merhamet Ya Rabbi, iyi bir kul olamadık.
Sen kullarına bir çare ol Allah’ım,
Sen büyüksün; bizi gölgenden ayrı düşürme Allah’ım.