0
Yorum
1
Beğeni
0,0
Puan
109
Okunma
Kop Dağı’nda yazıldı kaderin izi,
Donmuş siperlerde sustu yiğit sesi.
Ne ün kaldı geriye, ne şan ne de söz,
Toprak aldı bağrına adsız her nefesi.
Ayaz kurşun gibi indi iliklere,
Açlık çöktü titreyen dizlere.
Düşman değil sadece, kış da vurdu,
İnsan sabrı sınandı o dağ yüce yerlerde.
Kemik konuşur, taş susar orada,
Her adım bir hatıra, her iz yarada.
Sor kendine ey insan, bilmeden yaşama,
Kim düştü bu toprağa, hangi davada?
Duman Ali der ki: unutma bu hâli,
Geçmişin yükü ağır, taşımaz yalanı.
İnsan ol evvel, sonra hesap sor tarihe,
Şehidin sessizliği en büyük fermanı.
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
