Olgun cümlelerden dolgun şiirler çıkar
insan yaza yaza bıkar
Şiirde bazen düşmana saldırır
Bazen düşeni kaldırır
Bazen gönlünü gömersin
Yönünü kıbleye dönersin
Bazen kendinle konuşursun
Bazen beklemediğinle buluşursun
Edebiyatta davet etti büyükler
Üzerimden düştü yükler
Hatemül Enbiya bahçesinde Gül sular
Bazen dertlerini dipdibe ular
Zaten miyade dolmuş
Olan olmuş
Sararıp solmuş
Haller düşer kalemine şairin
Bazen aynı cümleleri kura kura
Bazen hasmına vura vura
Bazen aynı yerde dura dura yazarsın şairim
Hep sayğıyla eğildin
Sen zaten kötü değildin
Her yerde sevildin
Şairim
Daha ne istersin
Yüzün Kara
Kalbin yara
Değil
Yüzün ak kalbin bak
Ayaklarıma kara sular indi
Sanma ki yüreğinde sızı dindi
Sanma ki şair
sindi
Pişirdin cümlelerden aşı
Seccadede döktün gözyaşı
Mekke-i mükerreme’de attın şeytana taşı
İnşallah kurtardın başı şairim

Hüseyin Çelebi