Tanrının zorbasısın sen...
Biliyorum...
Çünkü nefsin senden daha da büyük
Büyük dağları sen yarattın biliyorum
Küçük dağları , birbirine yaslamışsın
İtiraz kabul etmez , hiç eleştirilmezsin...
Sen kendini beğenmişsin...
Narsist...
En güzeli sensin...biliyorum...
Bir elinde cımbız...
Bir elinde ayna , umurunda mı dünya..
Yıllar sonra gördüm seni ,
Karşı kaldırımda...
Umursamadım...nedense seni
Saçlarına bak , yılların karı yağmış...
Gülümsemen kalmamış , değişmiş
Acı çizgilere karışmış , sevgin..
Göz altlarında kalmış cilveli bakışların..
Bilinmeyen denklemlerde , yıpranmışsın..
Eski büyüklüğünden de hiç eser kalmamış..
Yüzünün çizgilerinde , gülümsemen kaybolmuş
Eski neşe ve kahkahalarından ,
Eser kalmamış...dün gibi
Evliliğinden..
Bu gönül , aynı gönül değil
Senden , benden hiç eser kalmamış..
Dik , vakur yürüyüşün , nerede kalmış..
Gördük de , görmezlikten geldik..
Birbirimizi..
Zenginlik , şan , şöhret , mal , mülk , şatafattan...
Uzak kalmak , kaybedilenler zordur , geri gelmez
Fakat senden vazgeçmek , bir andı...
Zamanın çizgilerinde , gülümsemek..
Bir de...seni unutmak , seni unutmak zormuş...!