4
Yorum
14
Beğeni
5,0
Puan
137
Okunma
Satırlar arasında kaybolan bendim,
Mum idim, fenere dönünce yendim.
Cahilden tabanın tutma sen sakın,
Et alma kasapdan — uğrama, yakın.
Elinde satır var… doğruyor, bakın,
Karanlık dünyanın gözünden sakın.
El oğlu sarıyor acıyla yama,
Çatıdan akmasın çamurun cama.
Aklınca söz atar, kuşdili! Yarar
Hiçbir şey olmamış… “Umma sen yarar.”
Düz konuş kardeşim; yedirme mama,
Dilini kopartsın aydınlık, kama.
Dereden akıyor suyunda çakıl,
Balığa yuvadır ondaki akıl.
Satırla satırı taşıyan sakil,
Manayı taşırken yapma sen nakil.
5.0
100% (8)
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
Cevap Yaz