1
Yorum
11
Beğeni
5,0
Puan
106
Okunma
Ardıç ağacı gibiyim,
Çirkin müstesna ve yalnız.
Devamsız kaldım yine,
Spritüel bir ayinde.
İki ve daha fazlası mor mürekkep,
Ses ile susku arasında dokuz ışık.
Beni zemherine al,
Ayaz tarafına.
İnsan en çok kendine muhalif,
Sevişirken alaza bir zanda.
En çok rüzgarları seviyorum,
Bu bir ayrıntı,biliyorum.
N’olursun,
Bir daha gelme.
5.0
100% (4)
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
Cevap Yaz