Silah değil yalnız yanan bu savaş,
Bir sözle devrilir en sert dağ ve taş,
Bir türkü düşerse yüreklere baş,
Sanatla direnen halk uyanırmış.

Kimi bir kliple titretir gece,
Kimi bir dizede ağlatır ince,
Bir bakış vurur da mermiden önce,
Kalbe dokunan güç daim kalırmış.

Dün “kimdir?” diyenler sustu bak bugün,
Gözlerde saklanmaz titreyen hüzün,
Bir ses yankılandı, aştı her düğün,
Gerçeğin ışığı gizlenmez artık.

Bir çocuk yürürken toprak yolunda,
Bir halkın kaderi vardır kolunda,
Sessiz bakışların derin solunda,
Tarih dile gelir, tüm diller susar.

Kadınlar anlatır sabrı sevdayla,
Acıyı yoğurur ince duayla,
Bir çığlık yükselir sessiz havayla,
Dünya o an durur, dinler bu sesi.

Sanat eğlence değil bu diyarda,
Bir umut filizdir en dar anlarda,
Bir şiir yankılanır karanlıklarda,
İnsanı insana hatırlatır hep.

Batı’da koşu var, bitmeyen telaş,
Derinlik kaybolmuş, yüzeyde bir yaş,
“Bana ne” diyenler çoğalmış yavaş,
Ruhu köreltilmiş insanlar kalmış.

Emperyal akıllar ruhu çürütür,
İnsanı kendinden kopar, küçültür,
Kalbi susturur da aklı büyütür,
Anlamı yitiren hayat boş kalır.

Bir tarafta kubbe, demirden duvar,
Bir tarafta kalp var, yanan duygular,
Hangisi galip gelir, soranlar var,
Gözyaşı cevabı fısıldar bize.

Bir film, bir türkü, bir ince sözle,
Koca bir tarih konuşur pak özle,
Bir millet doğrulur gerçeği gözle,
Sanatla direnen er geç kazanır.

On iki yol vardır, arifler izler,
Hakikatten yana olalım bizler,
Gerçeği anlatsın edilen sözler,
İnançla direnen asla yıkılmaz.

Kültürdür milleti ayakta tutar,
Kim demiş ki büyük küçüğü yutar,
Ozan Güner der ki zulüm elbet batar,
Sanatla direnen sonsuza kalır.

Ozan Güner Kaymak
Amsterdam 29.03.2026