Gül dikenine baktı, diken gülüne
Her ikisi de asil, başları dik.
Dediler;
Kim bilir hangi aşık saracak bizleri,
Öpüp koklayacak...



Diken dedi:

Beni alsınlar önce, beni sarsınlar
Bakalım ne kadar tutar elleri
Birazcık da acıya dayansınlar,
Görelim yaş düşermi gözlerinden.

Gül dedi;

Kıyamam ben beni saran ellere
Sen düş yakamdan yanmasın canları
Dayanamam ağlayan yüreklere
Tükenmesin hiç aşk heyecanları...

Diken dedi;

Tadı tuzuyum ben, olmalı hüzün
Vallahi olmaz ki denemem lâzım
Bakmaya olurmu sana bir yüzüm
Umutları görelim yüzlerinde...

Gül dedi;

Bülbüller bile bana aşık iken
Sen oldun her zaman canları yakan.
Her zaman boynu bükük garipim ben
Aşk namesi duyalım dillerinde


Diken dedi;

Olmaz ki aşk acıyı tadamadan
Aşk acısı bu birazda yansınlar
Uyanmaz uyuyan tene batmadan
Önce can yanmalı aysın insanlar
...


Gül dedi;

Yanmaksa da!.. ben yanarım sana ne.
Ağlasam solsamda gül benim adım.
Yürek dayanmaz aşk ile yanana
Aşka şahitim güzel ellerinde...


Diken dedi;

Bende şahidim bilmezmi sanıyon
Yalan yüzleri görmezmi sanıyon
Akan gözyaşı silmezmi sanıyon
Verdiğim acıyı aşıklar anlar...


Gül dedi;

Sen sus!. .yeter yakma artık canları
Akıtma göz pınarından kanları
Dağıt gitsin dağımdan dumanları
Açmak ne güzel gönül bahçesinde...


Diken dedi;

Artık!.. tövbeler olsun.
Bir bedende iki can olduk şimdi
Acı değil yüreklere aşk dolsun
Tomurcuk güllerimiz açsın dallarımda...

Gül dedi;

Yine ötsün bülbüller seher vaktinde
Aşıklar mest olsun güz yazlarında
Renklerimle aşkın tüm hâllerinde
Bahar bahar koksun bütün Nisanlar...



Erdinç SERT