Güzel, tatlı, doğru veya akıllı olmanın yetmediğini; asıl insanlığın bu erdemlerin dile yansımasıyla (güzel dilli, doğru dilli) kemale erdiğini çok net bir biçimde ifade etmişsiniz. Dil, insanın iç dünyasının aynasıdır mesajı her mısrada yankılanıyor. Bu özgün hitap, şiire mistik ve kişisel bir hava katmış. Işığın ve gölgenin iç içe geçtiği bir arayışı simgeliyor gibi. "Asıl insan dilli insan insanda değil, insan dillide ara" diyerek yapılan final, insaniyetin sadece bir biyolojik varlık değil, bir "iletişim ve gönül alma" sanatı olduğunu harika bir özetle sunmuş.Cenneti bile bir mekân veya sıfat olarak değil, bir konuşma üslubu ("cennet dilli") olarak tanımlamanız, tasavvufi bir derinlik taşıyor.Sözün gücünü ve insanın değerini "dilin lezzeti ve doğruluğu" üzerinden tanımlayan, ders niteliğinde bir çalışma olmuş.Yüreğine, kalemine ve o hikmetli diline sağlık.

her zamanki gibi aynı tat ve
lezzette müstesna bir şiir okudum...
tebrikler ve saygılar sunuyorum...

Şiir, insanın özünü ve değerini dille, yani iletişim ve ifade biçimiyle ölçme fikrini etkili bir biçimde işliyor. Tekrarlar ve “gölgemsinsanur” vurgusu, hem bir ritim hem de derin bir anlam katıyor; insanın gerçek değerini aramanın yolunu gösteriyor.

“İyi sözlerde, doğru sözlerde gizli bir insanlık var,
Ve her gölge, ışığa çıkmayı bekleyen bir hakikat taşır.”

Yüreğinize sağlık, insanın özü ve dili üzerine düşündüren etkileyici bir eser okudum. Tebrik ederim, nice güzel eserlerde görüşmek dileğiyle. Selam ve saygılarımla.

Şiir güzeldi her zaman ki tat ve deminde
Biz de okuduk ve kutladık yürekten, yalansız ve riyasız
Gönlüne, ömrüne bereket
Nice güzel şiirlere yelken açman dileğiyle
Sonsuzluğun sahibine emanet olasın, sağlıcakla kalasın