.


muktedir abi
abim
hem suçsuzum hem haksız
vallahi yok bir suçum
inan
bari sen inan

kimseye gerçeği söylemiyorum
içime ağlamayı öğrenmeye çalışıyorum
hayat aksın için
hayat içime akıyor
içimden bir ses sonra
basbas bağırıyor
yeter diyor
yeter ulan boğuluyorum

gaip’in sesi bu
gaip’ten sesler duyuyorum
yok yok delirmedim
içimin sesine bir isim uydurdum

üç kişi olduk
sen ben bir de gaip
çok yalnızım be abi
kendimle çok yalnızım

gaip boğulmasın diye
bir tekstil atölyesinin tuvaletinde
kendime söve söve...

abi keşke acım kadar gerçek olsaydın
elini göğsüme koyup
bir inşirah dileseydin
geçerdi belki
belki
geçerdi

gaip boğulacak abi
o da susacak.

bu sus bizi boğacak abi
bu sus
bizi boğacak.

bir şey söyle
ABİ!
bir şey söyle!
o’na
bana bir şey söyle

fena düşüyorum abi
düşülmeyecek yerlerden düşüyorum
yaşımın adamı olamıyorum
düştüğüm yerlerde
benden önce düşmüş benlerin beden parçaları
topluyorum topluyorum
olmuyor
parçalar birbirine uymuyor

bilmez mi biliyor.
bile isteye kasten yapıyor
mecburmuş öyle dedi.
çok neden dedim
nedenini anladım abi
nasılına ermiyor kalbim

düşünüyorum çok düşünüyorum
olan her şeyi
eksiksiz hatırlıyorum
iki gündür gaip’le konuşuyorum
o’ndan fayda yok
o ölümüne bağırıyor
boğuluyorum!

ya ben ne yapayım abi
ne yapayım
hadi içime ağladım
gaip’i boğdum diyelim
o’nun çığlıklarını nereme sokayım

yok ki ses yalıtımlı bir hayatım

abi?
Abi!
ABİ!?


sende mi