Şafak sökmeden evvel düştüm yine yollara,
Sessizliğin sesini dinleyerek giderim.
Selam verdim uykulu, ıssız o dağlara,
Gönlümdeki hasreti ekleyerek giderim.

​Henüz güneş doğmadan, gölge yere düşmeden,
Yıldızlar sönüp gidip, ufkuna erişmeden,
Kimseyle konuşmadan, kimseyle görüşmeden,
Kaderin cilvesini bekleyerek giderim.

​Yol çizgileri akar, ömürden bir iz gibi,
Gidilen uzak şehir, saklı bir aziz gibi,
Bazen fırtınalı yer, bazen bir deniz gibi,
Yükümü dert üstüne ekleyerek giderim.

​Sabahın ayazında direksiyon elimde,
Eski bir türkü tadı, dolanıyor dilimde.
Gurbetin sızısı var, şu garip gönlümde,
Yılları süzgeçten tek tek eleyerek giderim.

​Işıklar yavaş yavaş boyar göğün yüzünü,
Geride bırakırım gecenin o hüzününü.
Ararım yarınlarda dünün kaybolan gününü,
Yüreği umut ile besleyerek giderim.

​Yolcu yolunda gerek, durmak bize yakışmaz,
Gönül bir derya olmuş, coşar ise yatışmaz.
Bu yolun sonu nere, akıl buna karışmaz,
Maziye adımlarımı bırakarak giderim.