KAHVE MANİLERİ
Kahveye davet vardır,
Hiç gelmesem olur mu?
Hatırı vardır kırk yıl,
Böyle servet olur mu?

Kahve akar cezveden,
Köpüğünü ezmeden,
Tezce git sen dostlara,
İhtişamın sönmeden.

Kahvede Türk damgası,
Sakızı da cabası,
Lokumu benden olsun,
Ağzımız tad alası.

Kahvenin yanında su,
Unutulmuş doğrusu,
Mutlak karnımız toktur,
Saat akşamın onu.

Kahve yanında gül var,
Sevgi sunan bir el var,
Sana kahve yok ise,
Biraz Allah’a yalvar.

Kara kahve yanında,
Açılmış sarı nergis,
Tüm dostlarım kahveye,
Yarın siz de geliniz.

Orkide koyu-açık,
Pembe ile süslemiş,
Kahveyi güzellikler,
içerek seyrediniz.

Kahve bu gün sadedir.
Lokumuysa tazedir,
Sanal kahve burada,
Emire amadedir.

Kahvemin içi hilal,
Yıldızı koynuna al,
Yükselen dualarla,
Şühedâya selam sal.

Sohbete doyum olmaz,
Cümlenize hoşça kal,
Ey milletim olandan,
Bir kerecik ibret al.

Kahve efkar azığı,
Sardı acı dağları,
Acelesi var imiş,
Fırat aştı çağları.

Gün kara kahve kara,
Geceler zindan kara,
Karanlık bulutları,
Hangi güneşler kova.
(DxG)