yağmurun sesi var buğulu camda
bir rüzgar uğultusunda akıyor karanlık sokağa
kendi dilediğince kendi istediğince yol alıyor
o dar yokuşun başladığı yerden
sokak lambasının yanından kayıp
sen kokan senle dolan
o küçük ama şirin bahçesinde beraber sabahlara kadar oturup
uzun uzun sohbet ettiğimiz
yaz akşamlarında sırt üstü yere uzanıp yıldızları seyrederken
yüksek seslerle düşler kurduğumuz
o asmasına hayran olduğum o kirazlarından hep tattığım
seni ilk öptüğüm o pembe köşke doğru
yağıyor yağmur akıyor gözyaşlarım
kalbimin en ince sızısına

ve ben;
yine hala ordayım dar yokuşun başladığı yerde
hayallerim yine elimde gökyüzü ağlıyor benimle
sen sen diye dolaştım günlerce
aşkı virane oldum kendi gönlümde
ne olur ne olur dur gitme korkarım
korkulu soğuk kimsesizlikte
ellerim tenine hasret sarılmak istercesine
koşuyorum hayalinin peşinde
yalnızım oysa koskoca mahallede
dilenciyim sayende para değil dileğimdin
sendin yaradandan tek istediğim
sonsuıza dek seveceğim seni bebeğim.....

vkeskin