2
Yorum
2
Beğeni
5,0
Puan
27
Okunma
SUÇLU
Söz verdim sana ey yar,
“Arama” dedin… aramadım.
“Yazma” dedin… yazmadım,
İçime attım.
Baktım, içime sığmıyor;
Kaleme fısıldadım…
Kalemin suçu yok,
Dayanamamış, kağıda anlatmış.
Kağıdın suçu yok,
Mısralara özlem bulaşmış.
Özleyen okumuş… şiir olmuş,
Kalemin adı “şair” olmuş.
Suçlu sandalyesinde
Benim adım okunmuş…
Eyyüp Balta
5.0
100% (3)
Şiirin sahibi
Cevap Yaz