1
Yorum
6
Beğeni
0,0
Puan
181
Okunma
kapısı hiç çalınmadık evlerin
ardındaki hüznü düşünürüm..
ince bir yürek sızısı hissedilen
bir oda.. öylesine tertipli
daha yeni verilmiş çiçeklere su..
ikindi zamanı..hercailer
kavuşturulup açılan eller..
gülün dalına takılan bir fısıltı
sofadaki serinlikti söyleşimiz..
evet öyleydi..belliydi zaten
belliydi haykırışın hedefi
susmaları barındırıyordu içinde..
avluda yıkanmış suretlerdi
serin..derin..suskun sonsuzluktaki..
adını koyamadım
öylesine bir iç ezikliği
bir sızı öylesine..
kapıların ardındaki hüzündü
sadece tanıdık olan..
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
Cevap Yaz