iç gıcıklayan bir sesle söylendi.
gıcık oldum.
ben oldukça o. boyuna söyleniyordu.
enine söyleniyordu.
enikonu kaşınıyordu yani.
o kaşınıyordu ben uyuz oluyordum.
tırnağım olsa kaşır
ilacım olsa başıma sürerdim.
yoktu.

aklıma eczacı geldi. muktedir abi.
abiiimm dedim derdime bir çare.
iyi eczacıydı muktedir abi.
iyi terzi.
iyi laf ebesi.
iyi iç hastalıkları mütehassısı.
iyi kasap.
iyi abi.
iyi bakkal.
bakakalmışım.
laann dedi. demiş yani.
duyamamışım.
duyamayışıma bozulmuş biraz.
iyi asabiydi çünkü o.
ulan kel başını şimşirlediğim
ulan söküğünü çuvaldızla diktiğim
ulan vurdum duymazlığına...
tamam abi!
tamam...

şimdi dedi. şimdi mi dedim. şimdi dedi.
ama abi şimdi o şimdi bu şimdi değilki
diyeyazdım.
ben miyim muktedir sen misin dedi.
ben kimim ki dedim.

dedi. bak şimdi. şimdiye baktım.
o da saatine baktı. kurban yaklaşıyor dedi.
tren olmasın o dedim. yollarını sevdiğim.
dur şimdi dedi. iyice durdun mu dedi.
sıkı durdun mu dedi.
(demiştim iyi laf ebesi)

içimde bir balon şişmeye başladı.
nerden nasıl girdi içeri bilmiyorum.
ama
ağzımdan burnumdan giriyordu şişiricileri.
görseler şaşırtırdı şiircileri.
çırak çıkarırdı bir nefesim
destansı hitabetlerini

içim hasta muktedir abi.
yok mu şöyle içime layık bir kasap bıçağı.
yok mu şöyle bakıp kalacağım
huzurlu bir şimdi.
son bakışıma yakışan.

yok dedi. öyle yekten.
göğsünde yumuşatmaya yeltenmeden
ulan dedi.
sen dedi.
ben dedim.

ben dedim..

ben dedim...


.

kime ne