Papatyam, menekşem, sarı gülüm, Gözüm nuru bebeğim, nazlı bülbülüm
Rüyalarımda seni tekrar gördüm, kaybettiğim ama sonunda kaybettiğim o kişiyi. Bana gülümsedin ve elimi tuttun, kendimi bir harikalar diyarında gibi hissettim.sana tutkulu Sonbahar şiiri yazardım canım Sonsuz güzelliğinle beni mest ettin, sana aşık oldum, bana bir prenses gibi görünüyorsun.
Karşıdaki kişiyi de affedersin.
Çiçekler şiirine âşık oldum;
Her yaprağında baharın gizli kalp atışlarını duydum,
Bir papatyanın sessizliğinde bütün dünyanın gülüşünü gördüm.
Tabiat şiirine âşık oldum;
Dağlar bana eski krallar gibi konuştu,
Rüzgâr saçlarımı değil, ruhumu savurdu.
Gece şiirine âşık oldum;
Yıldızlar göğün siyah kadifesine çivilenmiş elmaslardı,
Ay ise gökyüzünün yalnız kraliçesi gibi bana baktı.
Deniz şiirine âşık oldum;
Dalgalar kalbime çarpan bin mavi kalp oldu,
Ufuk ise sonsuzluğun açılmış kapısıydı.
Düş şiirine âşık oldum;
Uykunun içinde altın kanatlı kuşlar uçurdu beni,
Gerçek bile rüyalarımın yanında soluk kaldı.
Gençlik şiirine âşık oldum;
Kalbim yıldırım gibi hızlı,
Umutlarım gökyüzünden daha genişti.
Sabah şiirine âşık oldum;
Güneş doğarken dünya yeniden yaratılıyor sandım,
Her ışık zerresi bir mucizeydi.
Gül şiirine âşık oldum;
Bir gül kokusunda bin aşk saklıydı,
Dikenleri bile kalbimi incitmek yerine öpmek ister gibiydi.
Rüya şiirine âşık oldum;
Bulutlardan saraylar kurdum,
Yıldızları avuçlarımda sakladım.
Vatan şiirine âşık oldum;
Toprağın kokusu kalbime bayrak gibi dikildi,
Her rüzgâr bana özgürlüğün türküsünü söyledi.
Ankara şiirine âşık oldum;
Taş sokaklarında tarih yürüyordu,
Gökyüzü bile başkent gibi gururluydu.
Emirdağ şiirine âşık oldum;
Dağları göğe meydan okuyan devlerdi,
Rüzgârı eski masalları fısıldıyordu.
İlkbahar şiirine âşık oldum;
Dünya yeşil bir mucizeye dönüştü,
Her tomurcuk küçük bir patlayan yıldızdı.
Turuncu şiirine âşık oldum;
Gün batımı gökyüzünü ateşle boyadı,
Sanki güneş kalbini döküyordu ufka.
Müzik şiirine âşık oldum;
Notalar görünmeyen kuşlar gibi uçtu,
Kalbim bir orkestraya dönüştü.
Hayal şiirine âşık oldum;
Gerçeklerin zincirini kırdım,
Gökyüzünü kalemimle yeniden çizdim.
Çocuk şiirine âşık oldum;
Bir çocuğun gülüşü evren kadar büyüktü,
Masumiyet dünyanın en parlak yıldızıydı.
Ve sonunda anladım;
Ben aslında şiirin kendisine âşıktım.
Çünkü şiir, kalbimin abartılı ama en gerçek nefesiydi.
O zaman gerçekten sevdiğinizi anlayacaksınız
En Güzel Şiirler çiçekler gibidir hissettim ilk kez kıvılcım yıldızlar ziynetler vesilesiyle Derler ki, düşüncelerin kaybolduğu deniz köpüğü şekerli mis kahve fincanımla. keyifle yudum yudum içiyorum başka şehirlerde çoçuksu fenomen Yaz sevinçleri
Kendi cennetinizin yaratmanın zamanı geldi