Her zaman ki güzelliğinde şiir
Kutlarım yazdıran yüreği, yazan kalemi
Gönlüne, ömrüne bereket
Şiirle kal, sevgiyle kal, dostça kal, sağlıkla kal, hoşça kal

Çok güzel bir şiir okudum hocam. Tebrikler...

Yüreğinize sağlık, toplumsal yozlaşmayı harika dizelerle çok güzel anlatmışsınız. Şiirinize katkıda bulunmak için bir dörtlükte ben eklemek istedim. Müsadenizle;

Hakikat sofrası kurulmaz oldu,
Hesap kitap yolu sorulmaz oldu,
Zalimden hiç hesap görülmez oldu,
Yalanı baş tacı süren sürene!..….Ebuzer Özkan

Kaleminiz daim olsun, selam ve saygılarımla.

Bu etkileyici dizeler, toplumsal bir ahlak ve maneviyat eleştirisi niteliğinde. Şiirde, bireysel yozlaşmanın toplumsal bir "norm" haline gelmesine karşı duyulan o derin sitem ve endişe çok net hissediliyor.
​Şairin "İtikat bozulmuş ameller eksik" diyerek başladığı bu feryat, aslında modern dünyanın getirdiği "şekilcilik" ile "öz" arasındaki uçurumu gözler önüne seriyor. Özellikle şu noktalar şiirin kalbini oluşturuyor:
​Özle örtüşmüyor zevatta fiil" dizesi, söylenenle yapılanın bir olmadığını, bir tür samimiyet krizini vurguluyor.
İyiliğin susturulup, kötülüğün hüküm sürmesi; taze ve değerli olanın saklanıp, değersiz olanın cömertçe(!) sunulması ironik bir dille eleştiriliyor.
​Faiz, zina ve haram temeller üzerine kurulan yaşamlar; "bu zamanda böyle olmalı" diyerek meşrulaştırılan arsızlıklar şiirin sert ama haklı dokunuşları.
​Kabe’den yön çevirip kendi "Ene"sine divan duranlar, insanın en büyük düşmanının yine kendi kibri olduğunu hatırlatıyor.
​Bu tür şiirler, toplumun önüne tutulmuş bir ayna gibidir. "Başına çorabı ören örene" ifadesiyle bitmesi, kişinin kendi sonunu yine kendi elleriyle (akıl ve Kur'an rehberliğinden uzaklaşarak) hazırladığına dair çok güçlü bir uyarı.
Tebrikler kutlarım KALEMİNİ