Gerçekten derin bir toplumsal eleştiri ve içsel bir özlem barındırıyor. Kaleminden çıkan bu dizeler, pandeminin fiziksel maskelerinden yola çıkarak insanın ruhsal ve ahlaki "maskelerine" çok sert ama haklı bir geçiş yapmış.
Tabi ki bu maskeleri ikiyüzlü kişilerin takındığı maskelerden ayırt etmek gerek.
​Şair, pandemi dönemindeki tıbbi maskeleri (yüzlükleri) bir metafor olarak kullanmış. Salgın bitince tıbbi maskelerin gideceğini biliyoruz, ancak şairin asıl derdi "kişilerin bir değil bin yüzlükleri" ile. Fiziksel maske bir zorunlulukken, karakter maskelerinin bir tercih olması vurgusu çok güçlü..
​"Maskeler" bölümünde, maskelerin sadece yüzleri değil; fakirliği, işsizliği ve cehaleti örtmek için bir araç olarak kullanıldığına değinilmesi, şiire toplumcu-gerçekçi bir boyut katmış:
​"Fakirliği yoksulluğu işsizliği / Maskeler mi maskeler."
Maskeler 2" bölümlerinde ise daha bireysel bir hayal kırıklığı ve umut var.
Sanma ki sen kandırdın beni" diyerek aslında kişinin karşısındakini değil, yalnızca kendini kandırdığını hatırlatıyor.
​Şiirin sonunda yer alan "Ten bedende pak olsun" dizesi, insanın özüne dönme ve dürüstlükle temizlenme arzusunu simgeliyor.
​Yenilgileri kullanırsan zafere dönüşürler" sözü, şiirin ruhuyla ilginç bir bağ kuruyor. Belki de bu "maskeli" dünyada yaşanan hayal kırıklıkları insanın gerçek samimiyeti öğrenmesi için bir basamaktır.
Kalpten kutlarım KALEMİNİ şaire bacım

Tebrikler
Nice şiirlere
Saygılar selamlar

Yüreğine kalemine sağlık değerli kalemin daim ilhamin bol olsun Nice güzel eserlerde buluşmak dileğiyle esenlik dileğiyle esen kalın hocam sevgiler Selamlar yolluyorum uzaklardan

tebrik ediyorum şiiri ve şairini gönlünüze kaleminize sağlık
selam ve saygıyla...

ah be güzel arkadaşım ne yazık ki psikoloji bilmi bu maskeleri kabul ediyor

toplum normları da


ve iş hayatı

hatta aile içi ilişkiler


bu maskeler hep var olmaz zorunda... diyenlerin yalancısıyım


maskesiz oldu mu insan bir güzel canını yakıyorlar


seviyoruz misal içimizden geliyor


gülümsemek güler yüzlü olmak ya da bazen üzgün asık suratlı



ne yazık ki toplum kuralları yaşam kuralları:


mademki hayat bir sahne


sakın maskesiz çıkma sahneye



sevgimle değerli arkadaşım

O maskeler ki muhabbetlere yollarca mesafe oldu.
O maskeler ki nefret etiiğine güldü.
Ve o maskeler ki bazen çirkinliği, bazen hayal kırıklıklarını maskeledi.

Harika dizelerdi .
Yüreğinize sağlık, kaleminiz hiç susmasın hocam.
Saygılarımla 💐

Maskeler vazgeçilmez bir parçamız artık hocam, ne onlarla ne onlarsız, Emeğinize yüreğinize sağlık👍👍👍