Eserin adeta bir "uyanış" ve "kabulleniş" patlaması gibi geldi. İlk şiiriniz bir limansa, bu şiiriniz o limandan demir alan ama rotayı rüzgara bırakan bir tekne gibi.
​"Akıl seni de buldum" diyerek bitirmeniz aslında çok büyük bir ironiyi ve rahatlamayı barındırıyor. Sanki aklın o her şeyi kontrol etme, plan yapma, geleceği kurma telaşını bir kenara itip; aklı, "akışta kalmak" için kullanmaya başlamışsınız.
​Şiirinizdeki Dikkat Çeken Noktalar:
​İlk bölümde "giden gitsin" diyerek ipleri salarken, sonunda "aklı bulmanız" aslında en büyük akıllılığın "vazgeçmek" olduğunu vurguluyor.
"Zaman yaşam Kadimdir" dizesi çok güçlü. Zamanın bir düşman değil, yaşayan ve yaşlanan her şeyle birlikte akan eski bir dost olduğu mesajını veriyor.
​Durdum, virgül koydum" ifadesi harika. Hayata bir nokta koyup bitirmek yerine, nefes almak için bir es vermek ve devam etmek...
Tebrikler