2
Yorum
7
Beğeni
5,0
Puan
149
Okunma
Bundan böyle artık görmem yarını,
Bu dünyada yerim kalmadı, kalmaz.
Hüzün gelip saldı bütün varını
Sevinçler kapımı çalmadı, çalmaz.
Sevdiğim kız öldü daha gencecik!
Perişanım şimdi ben, açık seçik.
Ah hayatım, gönlüm, ah, delik deşik!
Kimseler yerini almadı, almaz.
Takvimden, ağaçtan düşer yapraklar,
Sevsin benim gibi kara topraklar.
Hayaller, umutlar mezarda bekler,
Hep bir olacaktık, olmadı, olmaz.
2011, Kadıköy
(Hece Dergisi, sayı 180)
5.0
100% (4)
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
Cevap Yaz