1
Yorum
4
Beğeni
5,0
Puan
41
Okunma
Sayfa açılır yazmak için,
Kelime aranır aydınlanmak için.
İçin boş mu, dolu mu coşmak için?
Destur verir harfler, dile gelmek için.
Döndüm Beytullah’ta, açtım sağ elimi;
Köşesinde öptüm, içime sığdırdım içimi.
Görebildin mi maneviyatın tacını?
Ayaklarım çıplak, bedenim nur, içimde sürur.
Vücudu şifalandırmak için zemzem gerek,
Sıhhate ermek için bana “Sen” gerek.
Gözlerim keskin; uzaklar yakın.
Ölüm anidir, şahdamar sana yakın.
Bir gün hayaller biterse, gerçekler bana yakın.
Alnım secdede, ayaklarım kıyamda — sen sakın.
Başlayan hayat ezanla,
Ölüm namazla biter lakin.
Ferah nursultan 24.02.2026
5.0
100% (1)
Şiirin sahibi
Cevap Yaz