İlkbahar geçti, yaz da geçti, hazan mevsimi de tez geldi,
İnan yar gariban gönlümü, pür-iştiyak aşkın pek yaktı.
Yapraklar yerlere serpildi, yakan aşkın içimi deldi,
Gözlerimden sevda yaşlarım, tıp, tıp diye yerlere aktı

Amma ki senden bir haber yok, sebebi nedir hiç bilinmez,
Şu gözlerim her bir mekânda, seni adım, adım arıyor.
Seven kalplerde yakıcı aşk, yıllar geçse asla silinmez,
Gel gör şu derbeder halimi, her yerimden şimşek çakıyor.

Bu derece insafsız olma, gel yanı başıma çöküver,
Onca özlemim akıp gitsin, senden tarafa şırıl, şırıl.
Elemi gamımı içimden, bir çırpıda ani söküver,
Uyusun aşk kokan gözlerim, apak sinende mırıl, mırıl.

Sen de ben de mesut olayım, böyle latif davranışlardan,
Şu yanan kalpler huzur bulsun, ebede dek sürsün bu sevi.
Nazar değmesin ebediyen, kaçalım kem aldanışlardan,
Yıkalım tek bir yürek olup, bize engel olan şer devi.

KÜÇÜK OZAN; aşk bilmezse ten, neylesin harda yanan yürek,
Taşlaşmışsa sevdadan yana, çare olmaz onca dil döksen!
Yola getirmeye ant içip, EYÜP PEYGAMBER sabrı gerek,
Belki yola gelir aşk saçan, toz olup pençesini söksen.

KÜÇÜK OZAN (CML DMR)
İSTİRHAMNAME’DEN.