FARKIN YOK

Bütün tabuları yıktın
Adam sandım şeytan çıktın
Kırk yıllık dostluğu yıktın
Ebu cahilden farkın yok.

Şeytan ile yoldaş oldun
Günah ile kardeş oldun
Sonunda belanı buldun
Ebu cahilden farkın yok.

Güzel bir insan bilirdim
Her zaman dürüst görürdüm
Öl dediğinde ölürdüm
Kör şeytandan farkın yoktur.

Sana toz konduramazdım
Söyleseler inanmazdım
Bu destanı sana yazdım
Ebu cahilden farkın yok.

Eğer gerçek mümin isen
Vicdanınla düşünsene
Özür dile silkinsene
Ebu cahilden farkın yok.

Özür dilemek erdemlik
Ateistte de var kimlik
Yüzüme gülerdin günlük
Ebu cahilden farkın yok.

Kara topraklarda yatan
Rahat mı uyuyor atan
Her sözünde derdin babam
Kör şeytandan farkın yoktur.

Vicdan seni zorlayacak
Kalbin huzur bulmayacak
Asla yüzün gülmeyecek
Ebu cahilden farkın yok.

Kalleşçe arkadan vurmak
Hocaya düştü savunmak
Var diline düğümler at
Kör şeytandan farkın yoktur.

Hoca seni hep uyardı
Bıçak kemiğe dayandı
Suçladığın zat uyandı
Seni kem sözle boyadı.

Ahmet ACAR
T.C. Kültür ve Turizm Bakanlığı
Halk Şairi /02.11.2025