Hayat denen ağacın solmuş her bir yaprağı
Riyakâr sevişlerle tutuşan eller kirli
Hissizliğin pençesi sürüyorken toprağı
Gönül bahçelerinde açılan güller kirli

Söz üstüne söz verip kaçarak gurbet ele
Sevenin yüreğini yakarlar bile bile
Her seven Mecnun olup çekse de türlü çile
Yarin hayali ile düşülen çöller kirli

Şu dünyanın dekoru boyayınca gözünü
İnsanoğlu yitirdi içindeki özünü
Maskelerin altında saklar herkes yüzünü
Şu yaşam sahnesinde sayısız roller kirli

Yolcusuz bıraktılar sırat-ı müstakimi
Hırs ile katlettiler vicdan denen hakemi
Firavunlar oldu hep bu düzenin hakimi
Haksızlığa isyanı olmayan diller kirli

Verilen fetvaların türlü şerri haizdir
Yetimin sofrasından lokma çalmak caizdir
Şeytanın çocukları kürsülerde vaizdir
Hak yoluna varmayan adımlar, yollar kirli

Şu dünya diyarından böyle mi göçeceğiz
Ahiret kapısından böyle mi geçeceğiz
Karanlığı ekip de ışık mı biçeceğiz
Kurtuluş zannedilip tutulan dallar kirli

Nice yaratılmış var rahmetin yansıması
Dikkatli bakar isen hepsi Rabbin sîması
Gel gör ki nefse batmış insanlık camîası
Sevgisiz, hoşgörüsüz yaşayan kullar kirli

Cihan BERDİBEK
15/02/3026