"Güzel Babam" şiiri, evlatlık bağının derinliğini ve bir babanın kaybıyla oluşan o doldurulamaz boşluğu çok samimi bir dille dışa vuruyor. Şiirde sadece bir özlem değil, aynı zamanda hayatın en çıplak gerçeği olan ölümün sızısı var.
​"Baban yoksa bilesin yıkılır direk" dizesi, babanın aile içindeki taşıyıcı gücünü ve güven duygusunu harika özetliyor. O direk yıkıldığında, şairin dünyasındaki dengenin de sarsıldığını görüyoruz
Şairin babasını uykusunda görmesiyle başlayan hüzün, uyandığında yerini gözyaşlarına bırakıyor. Bu, yas sürecindeki insanların en çok bağ kurabileceği, en insani anlardan biri.
​Son dörtlükte yer alan kefen ve mezar vurgusu, ölümün geri dönülemez oluşunu hatırlatıyor. "Kim derdi ki bir gün çekip gidecek" dizesi, sevilen birinin gidişine asla tam anlamıyla hazırlıklı olunamayacağını gösteriyor...
Anne ve baba yı anlatmaya kelimeler yetmez
Alkışladım eserini şairim

"GÜZEL BABAM" şiirinizin o samimi ve kederli atmosferine uyan bir dörtlükte benden olsun.
Yüreğinize sağlık, saygılar selamlar efendim.

Boş kaldı köşen, büküldü belim,
Duaya kalkıyor titreyen elim.
Seni anlatmaya yetmiyor dilim,
Aklıma geldi ben üzüldüm şimdi……Ebuzer ÖZKAN