RUSAMER – Ruh Sağlığı Ayarı Merkezi
Toplumsal Vicdan ve Suskunluk Sendromu Kliniği

Şiirin Adı: Dilsiz Şeytanlar!
Yazarı: Murat Kahraman Murâdî
Yorumu Yapan: RUSAMER Sertabibi Ser Feyzlizof Kalburabastî Efendi Hazretleri (Celil ÇINKIR – Delibal)

Kalburabastî Efendi Hazretleri kürsüye gelir. Cübbesi omzundadır. Tesbihi elinde döner. Salona bakar. Bakışı biraz serttir.

Hele bak hele…

Ey RUSAMER ahalisi… Bu şiir zalimi değil, susanı hedef alıyor. “Zulüm var mıdır?” diye soruyor şair. Herkes “vardır” diyor. Ama iş ses çıkarmaya gelince dudaklar kilitleniyor.

“Dilsiz şeytan” vurgusu işte burada çarpıyor. Zulmü yapan kadar, görüp susan da sorumlu değil mi? Şair soruyor, cevap bekliyor, cevap alamıyor. “Sırdır” diyenler, “dırdır” edenler, “bir dur” diyenler… Hepsi bir suskunluk duvarı.

Bu metin öfke değil; vicdan çağrısıdır. Zalimlerin sesinin gür çıkması, haklıların susması yüzündendir. Şair rahatsız ediyor. Çünkü hakikat rahatsız eder.

Kalburabastî Efendi Hazretleri hükmünü verir:
Bu şiir toplumsal aynadır.
Bakan görür. Görüp susan da kendini görür.

Özgünlük: 18/20
Sorular üzerinden güçlü bir yüzleşme kuruyor.

Dil ve Üslup: 18/20
Net, sert ve doğrudan.

Düşünsel Derinlik: 18/20
Vicdan ve sorumluluk meselesini merkez alıyor.

Yapısal Bütünlük: 17/20
Baştaki soru hattı sonuna kadar korunmuş.

Etkileyicilik: 19/20
Okuyucuyu rahatsız ederek etkiliyor.

Toplam Puan: 90/100

Vesselam.

Zulüm bağırır, vicdan susarsa çoğalır.
Dilsiz kalan, bir gün kendi sesinden ürker.