Sen güzel genç bir kadın, ben ölmemiş, yürüyen mezâr
Böyle olmazdık kavuşsaydık da zâten bahtiyâr

Eylesen yalnızca reftârında bin âlem doğar
Binle âlem gölgesinden binle can, nefhâ boğar

Rû kenârı nehirlerinden bak nasıl akıyor tenim?
Cam suyundan bir şelâlede parça parça olan benim!

Bil, evet ben, işte ben! Karşında bir çıplak deli!
Mâsivâ aşkınla Hakk görmez perîşân bir veli!

Bir yılan gibi ukdedir seni gördüğüm an sustuğum,
Aşk şarâbı değil, değil ey Câna, kandır kustuğum!

Gel şu kelbine bir nazâr et sen, yalandan olsa da!
Bir sefil armağan gönder yılandan olsa da!

Ol vakit bir bûse kondururum hedîyen üstüne!
Bir zelîl ayyaş misâl düşerim hanîyen üstüne!

Şimdi öğrendim ki Yâ Râb ızdırâbını azlığın
Pâdişâh kızı karşısındaki şaklaban cambazlığın!

Şimdi kopmuş bir kanat gibiyim, varım ama kimsesiz!
Bir küçük kız gönlü boş yere eğlemek gibi çâresiz!

Duy hikâyemden ey Hüdâ, artık yeter efsusların
Böyledir bir damla ardı biten hayâtı yunus’ların