Kalbine ermesin korku katresi,
Ceremesi çekilen cefa cemresi.
Çevirsin devrini çarpık çevresi,
Zalimin zaferinden zül zümresi.

Kabaca kabar kulun kibrine,
Cimri cibilliyetin cümle kabrine.
Çekilsin çevik çalan cebrine,
Zahir zarif sabrın zehrine.

Garibin girdabı guruldayan gurur,
Devin ödevi duvara dayalı durur.
Vedanın gövdesi vefaya vurur,
Sedası sevgilinin su olup kurur.

Gerçek de geçecek bir gerekçeyle,
Dert dediğin depreşecek değnekle.
Verdiğin varını savıp da vesveseyle,
Senin sebebini satın alacak keseyle.

Her hevesin hasretle hırpalandı,
Renk rendelediğin yol rampalandı.
Meal, mideden masraflı mırıldandı,
Neden nemlenip unumdan nemalandı?

Hadi hatırına hatasını hazırlayayım,
Rahatını arayıp rızamla zırlayayım.
Matemime mazı takıp yuvarlayayım,
Nazlı niyazımı ayan edip nazarlayayım.

                                              Şair Zegan