Gölgen önümde gülüm, orada, bir sen yoksun.
Sürükleyip götürür, kurtulmak mümkün değil,
Yıldızlar kuşatmakta, O kader, çizgi bulsun.
İçimde yaşıyorken, unutmak mümkün değil


Unutmayı sen söyle. Var mı? Dünyada yeri.
Sevmiş isen önceden, kelimedeki yeri,
Bilinmek değil gerçek, unutulmaktır yeri.
Düşü rüyaya yorup, bırakıp gitmek değil.


Beynimi akla gömdüm. Akıl toprak içinde.
Havsalam, uçuşacak, belki de son çizgide.
Ölümsüz sevda nerde? Var mı ki? Yüreğinde.
Yaşatmak özlem iken, içinden sökmek değil.


Karşımdaki bir ölü, varlığı hiçten sıra.
Et ve kemik, güzellik, gidecek yanı sıra.
O ruh ki benliğimde, kaynayan ardı sıra,
Tabutun içinde ki, güzellik yeter değil.


Sen ve ben aynı sıra, sıralanmış yerdeyiz,
Güneşteyiz sırdayız. Bütünlük içindeyiz,
Anlamım seninledir, bunu da bilmekteyiz.
Sen nerede ben orda, olmamak mümkün değil.


Şahin HANELÇİ
20 Kasım –2006
Elazığ