DOSTLARIM HAYIRLI MUTLU BİR HAFTA OLSUN İNŞALLAH
SONSUZ SAYGILARIMLA HER DAİM
DENİZİN ORTASINDA YALNIZ OLAN KIZKULESİ
Yumunca gözlerimi hemen karşıma geçti.
Öyle muhteşemdi ki, anlatılmaz güzeldi. Başı dik mağrur ve yıllara meydan okuyan.

Tarihin tek anıtımı desen İstanbul un simgesi mi,
Denizin dalgaları kucaklıyordu bedenini coşkuyla. Martılar dolanıp etrafında şarkılar söyleyip en güzel danslarını ona sunuyordu.
Yıldızlı gecelerde bir başkaydı, ay dolunay olunca tüm enerjisini ona gönderirdi,
Mutluydu misafirleri hiç eksik olmazdı kimi bir bardak çay içmeğe kimide yemeğe gelirdi
Coşku vardı neşe vardı yalnız değildi bence, denizin ortasında, muhteşem kız kulesi
Gemiler motorlar dolanır etrafında ve binlerce insan onu seyre doyamazdı.
Olsundu yine hiç komşusu yoktu ya.
Bazen düşünür buraya neden geldiğini neden buraya yapıldığını hüzün kaplar içini.
Ve bulutlu havalarda hüzün çöker ve yağan yağmurla ağlar bazen.
Düşünür kral kızını, onu koruyamamış olmanın hüznünü yaşar o zaman
Ve mustahak sana bu yalnızlık der kendi kendine.
Sen hak ediyorsun burada olmayı burada yaşamayı, yinede mutlu olmalı çünkü ne çok var sevenleri.
Adına şiirler yazılan kim var ki,
O Kızkulesi namı dünyayı sarmış adı dillerde.
Bütün dünyada anılan masallara konu olan
Denizin ortasında yalnız olan Kızkulesi.
AYŞE KARAN

Paylaş:

13 Beğeni

+5 kişi

(c) Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve/veya temsilcilerine aittir. Şiirlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur.

Şairin Önceki Şiiri Şairin Sonraki Şiiri

Şiiri Değerlendirin

Topluluk Puanları (5)

5.0

100% (5)

Kız kulesi Şiirine Yorum Yap

Okuduğunuz Kız kulesi şiir ile ilgili düşüncelerinizi diğer okuyucular ile paylaşmak ister misiniz?

KIZ KULESİ şiirine yorum yapabilmek için üye olmalısınız.

Üyelik Girişi Yap Üye Ol

Yorumlar

Celil ÇINKIR, @celilcinkir

8.2.2026 18:33:48

5 puan verdi

RUSAMER – Ruh Sağlığı Ayarı Merkezi
(Şehir, Sembol ve Yalnızlık Polikliniği)

Şiirin / Metnin Adı: Kız Kulesi
Yazarı: Ayşe Karan
Yorumu Yapan: RUSAMER Sertabibi Ser Feyzlizof Kalburabastî Efendi Hazretleri (nam-ı diğer Celil ÇINKIR – Delibal)

Kalburabastî Efendi bu kez Boğaz’a doğru döndü yüzünü. Dedi ki: Bu metin bir yapıyı değil, bir yalnızlığı anlatıyor.

Kız Kulesi burada taş ve tuğladan ibaret değil; gururlu, mağrur, kaderini sorgulayan bir varlık olarak karşımıza çıkıyor. Şair, mekânı insanlaştırmış; dalgalar kucaklıyor, martılar şarkı söylüyor, dolunay enerji gönderiyor. Bu canlılık, yapıyı bir simgeden öte bir ruh hâline dönüştürüyor.

Metnin en güçlü tarafı, yalnızlık ile kalabalık arasındaki gerilim. Misafirleri var, gemiler dolanıyor, binlerce insan seyrediyor; ama komşusu yok. İşte burada şehir metaforu beliriyor. Kalabalıklar içinde yalnız kalmak. Kalburabastî Efendi bastonunu hafifçe vurdu: İnsan bazen en çok alkışlanırken yalnızdır.

Kralın kızı efsanesine yapılan gönderme, kuleye kader yüklemiş. Koruyamamak, suçluluk, mustahak yalnızlık… Şair kuleyi kendi vicdanıyla konuşturuyor. Bu iç konuşma metne duygusal bir derinlik katıyor.

Dil sade ve akıcı. Yer yer anlatımda küçük tekrarlar ve teknik pürüzler olsa da duygu samimi. Betimlemeler görsel olarak güçlü: yıldızlı gece, dolunay, yağmurla ağlayan kule… Atmosfer kurulmuş.

Metnin alt katmanında şu soru var: Yalnızlık bir ceza mı, yoksa seçilmiş bir duruş mu? Kız Kulesi hem cezalı hem efsane. Hem hüzünlü hem gururlu.

RUSAMER Kriterlerine Göre Puanlama:

Özgünlük: 17/20
Mekânın kişileştirilmesi etkili ve şiirsel.

Dil ve Üslup: 16/20
Akıcı ve duygusal; yer yer teknik sıkılaştırma yapılabilir.

Düşünsel Derinlik: 17/20
Yalnızlık, kader ve şehir metaforu başarılı.

Yapısal Bütünlük: 16/20
Duygu akışı var; bölümler arası geçiş daha net olabilir.

Etkileyicilik ve Vicdan Gücü: 18/20
Okuyucuda hüzün ve empati uyandırıyor.

Toplam: 84/100

Vesselam.
Kalabalıklar içinde yalnız kalan, en çok seyredilen ruhtur.
Bir kuleyi ayakta tutan taş değil, yüklediğimiz anlamdır.

Ebuzer Ozkan, @ebuzerozkan

8.2.2026 15:10:37

5 puan verdi

Bu metin, Kız Kulesi’ni yalnızlıkla değil; vakarla, hatırayla ve sevilmişlikle anlatıyor. Denizin ortasında tek başına oluşu bir eksiklik değil, aksine İstanbul’un kalbinde sessiz bir bilgelik gibi duruyor. Hüzünle gururun dengesi çok zarif kurulmuş.

“Yağmur ağladığında anlar insan,
Bazı yalnızlıklar cezadan değil kaderdendir,
Ve bazı yapılar sevilmek için tek başına durur…”

Yüreğinize sağlık, harika dizelerdi. Nice güzel eserlerde buluşmak dileğiyle, saygı ve selamlarımla, esen kalın.

AHMET ACAR, @ahmetacar

8.2.2026 14:37:47

5 puan verdi

Emeğinize yüreğinize sağlık değerli
Mahir kaleminizi yürekten kutluyorum.
Tebrikler. Her şey gönlünüzce olsun.
Huzurlu mutlu aydınlık yarınlar diliyorum.
Selamlar dualarımla.