Gözlerinde gördüğüm bu benlik de neyin nesi?
Kalbimde sıkışan o frekansı yüksek sesi
Aklımdan atamadığım yüzünün nazik gülümsemesi
Halbuki izi Kalır duymadığın seslerin keskinliği

Dün değildi günlerin en güzeli
Gelmemişti ki sensiz zamanların sesi
Hele ki renklerin solgun çalınan grisi
Sensiz yoktu karadeliğin bile kütlesi

Kalbine verilmiş kalpte neyin nesi?
Bu geçmiş angaryalarının mı sesi?
Yoksa duyulması mı gerek güllerin kopan güneşi?
Unutma kalbinin izinde saklı hançerimin laneti

Ayıp etti aslında kararsızlıktaki keskin karar
Zamanla o sözler ciğerimi yakar
Eğer aslı varsa pişmanlığımın sesi kalkar
Ulaşırsa kulağına, hislerin umarım kalkar

Sesinde duyduğum bu kelimeler e neyin nesi?
Adımın esintisi ağır mı geldi havaya, kütlesi?
Ağzından çıkan kelimeler oluşturur tsunami
Kalbinen akan ışığın bilinir mi ilk hecesi