SUNDURMA VE GÜLLER
Çocukluğumda mahallemizde Hasan Caba amcam vardı. Namı diğer Hasan Çavuş. Bütün mahallenin çocuklarına hakkı ve emeği geçmişti ama bana daha da çok.Annem tarafından akraba bilirdik. Mahallede en çok güvendiğimiz oydu. (Kurtuluş savaşında yerli milislerdendi.Hem de hocaydı ama çok gerekmedikçe hocalık yapmazdı.)
Sundurmalı bir evleri vardı. Sundurmaya bitişik bir de küçük seki. O sekide çok güzel bir gül ağacı vardı. O kadar çok açardı ki yeni açacaklara yer kalmazdı. Hasan amca da çocuklara seslenir aşağıda toplanan çocuklara koparıp tek tek ellerine gül atardı. Tüm çocuklar bir anda bayram şenliği yaşardık sanki. Gerçeğimiz gül rengi kokar, hayallerimiz gül rengine boyanırdı.
Annesi babası tarlada çocuklar hiç aç kalmazdı sayesinde. Kapıdan yağlı mısır ekmeği verirdi. meyve dağıtırdı. Mekanı cennet olsun. Daha onun gibiler kaldı mı acaba. Arada bir yüreğim oyun eder gidip baksam hala oradayımış gibi gelir.
Tüm önden gidenlerimize rahmet diliyorum dualarla...
(DxG)