1
Yorum
6
Beğeni
5,0
Puan
55
Okunma
DEMET
Dizelerimi demetledim elime
Çocukluğumda koştuğum
Sokak ve bahçeleri
Çıktığım incir ve dut ağacını
Tozlu buzlu okul yollarını
Öğretmenlerimi kitaplarımı
Bayramlarımı dini milli demeden
Çocukça milli şiirler okuma heyecanımı
Oyunlarımı yaşanacak hayata benzeyen
Sadece uykusunda dinlenen
Anne baba ve diğer büyüklerimi
Değer veren, değerli komşu ve akrabalarımı
Onlar beni hiç bırakmadı ki
Bazen benimle gezen bazen etrafımı
Güller nergislerle bezeyen
Papatya kolyeleri, hatmi ve süsenleri
Hiç sevmediğim kokusunu çocukken
Sardunyalar bile vefalı
Nanelikteki mor menekşeler
Kardelenliğimin ayrılmaz hatırası
Bağlamadım bağını
Yeni nesil çiçeklerden
Dostları olur diye
Elimde gevşekçe tutarım demetimi
Düşmesin kaybolmasın
Çoğalsın biteviye...
(DxG)
5.0
100% (2)
Şiirin sahibi
Cevap Yaz