Kıçımızdaki donu bile haciz ediyorlar


En büyük acı dostların ölümünü duymak oluyor.Yüreginizde bir kor ateşi ıslatıyor sizi acının göletinde

Muhsin takkelinin metresi dul avrattan doğmuştu ilk eşi lale hanım bu kuma avratlık olayına hiç ses çıkarmadı herif değilmi helbet erkek çocuk ister biz veremedik eller versin yeterki tarlanın suyunu kesmesin tarla dediği sürekli eline geçen paralardı akşam 5 çayı unlu kurabiye festivali derken karanfil açmayan gül kokmayan hobi bahçelerine rıfat beyin verdiği keş para sayesinde sahip oluyordu Muhsin baba dedi biz karanfillerin kıvrımını kesiyoruz onlar yeniden yaprak açıyorlar desede şehirde ziya hocanın diktiği fidanlar gitgide büyüyordu cafer emmi çiçek hoş bahçelerde ne güzel tohum verir desede bir gün takkeli muhsin onu borçlarından dolayı haciz ettirdi namussuzlar bu devirdeki insanı donuna kadar hacz ediyorlardı cafer emminin kıçındaki donu bile haciz ettirdi takkeli muhsin cafer emmide bir gece vakti kendini Allaha teslim ederek caminin çınar ağacına astı onu sabah ezanında gören ziya hoca şunu diyecekti En büyük acı dostların ölümünü duymak oluyor Yüreginizde bir kor ateşi kalıyor geride hayat aniden sonlanıyor geride ise inci ve mercandan yapılan gözyaşları kalıyor