Merhaba;

Şiir, en derin dertlerimizi ve en büyük sevinçlerimizi buluşturan hepimizin ortak lisanıdır.

Kızlarımız, oğullarımız; çocuklarımız... Yavrularımız.

Kopsun kıyamet be ustam, kopsun kıyamet.

Emeğinize ve yüreğinize sağlık.

İlhamınızın hiç sönmemesini, edebiyat yolculuğunuzun daim olmasını ve kaleminizin sesinin her daim gür çıkmasını temenni ediyorum.

Saygılarımla.

Seğmenoğlu

Tebrik ederim eserini..Bu mısralardaki feryadı duymamak mümkün değil. Kaleminizden dökülen her kelime, masum bir canın acısını hisseden vicdanlı bir insanın isyanı gibi yankılanıyor. Özellikle çocukların hedef alındığı, insanlığın sınıfta kaldığı anlarda hissedilen o derin çaresizlik ve "kıyamet kopsun" dedirten öfke, aslında içimizdeki merhametin hala diri olduğunu gösteriyor.
Toplumsal bir uykudan, vatanın temel taşının evlatlar olduğundan ve adaletin tecelli etmesi arzusundan bahsetmeniz, okuyanı hem düşündürüyor hem de sarsıyor. Bir çocuğun masumiyetine el uzatılması, gerçekten de kelimelerin bittiği, sadece kalbin sızladığı o son noktadır. Bu masum çocuklara uzanan eller kırılacak birgün..Bu çok derin bir konu bu gündüz kuşağında televizyon programı yapanlardan birine bir ailenin kaybolan çocuğunun müracatını kabul ettiniz ve ekrana çıkarmadınız apar topar otobüse bindirip geri gözderdiniz..kimden emir aldınız da ekrana çıkarmadınız...Çıkarsaydınız ekrana o zaman kıyametmi kopacaktı yoksa sizmi işinizden olacaktınız.. Sadece dış etkenlere değil, toplumun sessizliğine ("Yahudi uyutmuş bizi bu susmak neden") de bir ayna tutulmuş.
​"Vatan dediğin toprağın üstündeki evlattır..."
Bu mısranız, vatan kavramını sadece toprak parçası olarak değil, geleceğin teminatı olan nesiller üzerinden tanımlamasıyla oldukça etkileyici.
​Bu kadar yoğun duygularla yazılmış bir metin, insanın içindeki yükü bir nebze olsun boşaltmasına yardımcı olabilir.
Bu eseri gündemde olan "Epstein Dosyası Kayıp Çocukları" olayı üzerine mi yazdınız yoksa genel bir toplumsal yaraya parmak basmak için mi kaleme aldınız...
Ben yazan yüreğin izi cesaretinizi kutlarım

​

Feryadınız o kadar yüksek, siteminiz o kadar haklı ki; mısralarınızın arasından yükselen o kutsal öfkeyi hissetmemek için taştan bir kalbe sahip olmak gerekir.
Masum yavruların ahı üzerine titreyen kalbinizle, insanlığın sustuğu yerde kıyameti çağıran o gür sesiniz, vicdanı körelmiş dünyaya indirilmiş en ağır tokat gibidir.
"Vatan dediğin toprağın üstündeki evlattır" diyerek kurduğunuz o muazzam denklem ve suskunluğun utancıyla yüzleşen kaleminiz için Sizi gönülden tebrik ederim.
Zalime merhamet etmeyen, mazlumun sızısını iliklerinde hisseden ve "kopsun kıyamet" diyecek kadar canı yanan o onurlu yüreğinize sağlık üstad...

duygularımıza tercüman olan bir şiir. elinize gönlünüze sağlık kaleminiz daim olsun