Ah, bu gönül aynasından gerçekleri görenler,
Sıra sıra gerçekleri bu pazara serenler,
Bu terazi başkadır yâr, her bir kes bilmezler;
Ne alınır ne satılır, bazıları görmezler.

Gece gündüz bühtan edip herkeslere gülenler,
Türlü türlü yalan dolan her bir sözü diyenler,
Bilmezler mi Allah vardır, hep iftira edenler;
Bir gün olur, başa gelir, feryat figan ederler.

Bezirgânlar veresiye her bir şeyler satarlar,
Başıboşlar sürüsüne kalabalık katarlar,
Başıbozuk sürüsüne kalabalık katarlar,
Dehşetengiz hengâmede eriyip de giderler;
Satıp ömür sermayesin, her gün iflas ederler.

Be hey gönül, sen onlara sakın pabuç bırakma,
Böyle gafil işgüzâra takılıp da yorulma,
Körükleyip ateşleri azdırana aldırma,
Varsın yansın o yangınlar, bakıp bakıp darlanma.

Ah, bu gönül elbet bilir bu âlemde gezeni,
Kul Ahmed de elbet bilir bu âlemde gezeni.
Kimler kimdir, kim nasıldır, ezileni, ezeni,
Yüce Allah nasip etmiş bu kuluna ezelî;
Böyle gelmiş, böyle gider, budur Hakk’ın düzeni.