HECE BİTMEZ



Hastaları sağları var,

Yüreğini dağları var,

Onun gönül bağları var,

Kim demiş ki hece bitti?



Karlı yüce dağları var,

Güven ona dağlar kadar,

Deli dolu çağları var,

Kim demiş ki hece bitti.



Ecesi var kızçesi var,

Gündüz denen gecesi var,

Ne derin şeceresi var,

Kim demiş ki hece bitti?



Gökte uçarmış teyyare,

Selam söylenir o yare,

Hem yanarak yane yane,

Kim demiş ki hece bitti?



Şairi var ozanı var,

Karış karış gezeni var,

Hileleri sezeni var,

Kim demiş ki hece bitti?



Dilden musiki çağlarken,

Mevtaya ağıt ağlarken,

Toprak altında sağlarken,

Kim demiş ki hece bitti?



Hikayeler mani mani,

Devam eder zincirleri,

Hem nüktesi hem de hicvi,

Kim demiş ki hece bitti?



Kilimlerde nakış nakış,

Her birinde ayrı bakış,

Alıyorken böyle alkış,

Kim demiş ki hece bitti?



Yazmalarda oya olur,

Ağaç-yaprak boya olur,

Güzel çeker soya olur,

Kim demiş ki hece bitti?



Diller eller hepsi hece,

Gündüz hayal rüya gece,

Sorulur nice bilmece,

Kim demiş ki hece bitti?



Sirkati var şefkati var,

Kutularda destesi var

Nice nice bestesi var,

Kim demiş ki hece bitti?



Sevda tüter hece hece,

Yakar gündüz hem de gece,

Sezdirir sevgiyi ince,

Kim demiş ki hece bitti?



Gülü de var harı da var,

Ağyarı ve yarı da var,

Hem halay hem barı da var,

Kim demiş ki hece bitti.



Pencereden baktırırken,

Yürekleri yaktırırken,

Sözle candan bıktırırken,

Kim demiş ki hece bitti?



Göreni var aması var,

Hilal gibi siması var,

Nice derin yarası var,

Kim demiş ki hece bitti?



Gezegen imiş seyyare,

Eller eremezmiş yare,

Bulunur elbet bir çare,

Kim demiş ki hece bitti?



Yazar kalem hızlı hızlı,

İlham gelir nazlı nazlı,

Gönül söyler sözlü sazlı,

Kim demiş ki hece bitti?



Viyanada çalar marşı,

Dinlermiş kapalı çarşı,

İnletirmiş yer ve arşı,

Kim demiş ki hece bitti?



Yiğitleri harman olmuş,

Derdi bile derman olmuş,

Hünkardan mı ferman olmuş,

Kim demiş ki hece bitti?



Çiçeği var böceği var,

Hem balı hem peteği var,

Anlamaza köteği var,

Kim demiş ki hece bitti?



Selası var ezanı var,

Destur deyip yazanı var,

Derelerde sazanı var,

Kim demiş ki hece bitti?



Dilim Yunusça söylerken,

Karacoğlan köy gezerken,

Düzensizlik zor düzenken,

Ne demektir hece bitti?



Ak sakallı hocası var,

Akıl veren kocası var,

Mirası okyanuslar kadar,

Nasıl derler hece bitti?



Dualarım hece hece,

Ulaşır Rabbe gizlice,

Kabul olur gündüz gece,

Kim demiş ki hece bitti?



Yazmış dostlarım eksiksiz,

Kanber adım olmaz bensiz,

Arzudan yazdım habersiz,

Kim demiş ki hece bitti?



Bunca ergin hızanı var,

Sakini ve kızanı var,

Altı kaynar kazanı var,

Kim demiş ki hece bitti?



Uslusu var gençten coşkun,

Saysan kaç milyarı aşkın,

Bahar sularıdır taşkın,

Kim demiş ki hece bitti?



Serbest şiirde saklanır,

Uyum için araklanır,

Dizelere gizli gizli,

Selam vererek saklanır,

Nasıl dersin hece bitti?



Dağlarını deleri var,

Toprağını eleri var,

Gidenlerin arkasından,

Koyun gibi meleri var,

Kim demiş ki hece bitti.? .............dilek duru

Dilek Duru’bu eser, Türk edebiyatının kadim geleneği olan hece veznine ve halk şiirine yazılmış muazzam bir güzellemedir. "Hece bitti" diyenlere karşı, hecenin hayatın her alanında nefes almaya devam ettiğini savunan bir manifesto niteliğindedir.Şiirin öne çıkan güçlü yanları:
Yaşayan Gelenek: Hecenin sadece kitaplarda değil; kilimdeki nakışta, yazmadaki oyada, ezanda, selada ve hatta serbest şiirin içindeki o gizli ritimde yaşadığını harika bir çeşitlilikle kanıtlıyor.
Kültürel Süreklilik: Yunus Emre’den Karacaoğlan’a uzanan okyanus kadar derin mirası hatırlatarak, bu köklü geçmişin tükenmeyecek bir kaynak olduğunu vurguluyor.
Zengin İmgelem: "Altı kaynar kazanı", "karlı yüce dağları", "Viyana'da çalan marşı" gibi birbirinden farklı coğrafi ve tarihi unsurları hece potasında eriterek evrensel bir perspektif sunuyor.
Meydan Okuyuş: Her dörtlükte tekrarlanan "Kim demiş ki hece bitti?" sorusu, geleneksel şiirin gücüne olan sarsılmaz inancı perçinliyor.
Emeğinize sağlık; hem bir savunma hem de bir şenlik havasında, Türkçenin müziğini alkışlayan çok kıymetli bir eser olmuş.

Şiiriniz, hece ölçüsünün ve halk edebiyatı geleneğinin tükenmez bir kaynak olduğunu çok güçlü bir şekilde vurguluyor.
“Kim demiş ki hece bitti?” tekrarı, hem şiire ritim kazandırmış hem de hecenin canlılığını ve sürekliliğini hatırlatan bir meydan okuma olmuş.

Kaleminize sağlık; bu satırlar hem halk kültürünün zenginliğini hem de şiirin bitmeyen nefesini içten bir lirizmle yansıtıyor. 🌹