Şiiriniz, sevdaya duyulan derin bağlılığı ve “kıyamamak” üzerinden kurulan güçlü bir duygusal ritmi çok güzel yansıtıyor.
Her kıta, sevgiliye dokunmaktan, sarmaktan, kırmaktan bile çekinen bir inceliği dile getiriyor.
“Yormaya kıyamam yormaya seni” dizesi, aşkın hem koruyucu hem de fedakâr yanını etkileyici bir şekilde özetlemiş.
Kaleminize sağlık, bu satırlar hem halk şiiri geleneğini yaşatıyor hem de içten bir sevda anlatısını güçlü bir lirizmle sunuyor.

Şiir, aşkın en naif ve hassas hâlini dile getiriyor; sevdiğe duyulan özeni, incitmemek için gösterilen saygıyı ve kıymeti her dizede hissettiriyor.

“Yüce dağ başına bir çadır kurdum
Yormaya kıyamam yormaya seni
Seninle olmaya hayaller kurdum
Sarmaya kıyamam sarmaya seni”

Dizeler, sevgiyi bir sahiplenme değil, koruma ve şefkatle yaşama biçimi olarak sunuyor. Her mısra, aşkın dokunulmaz, özenle beslenen yönünü anlatıyor.

Yüreğinize sağlık değerli hocam, harika dizelerdi. Nice güzel eserlerde buluşmak dileğiyle, saygı ve selamlarımla, esen kalın.

Şiirin Adı: Kıyamam-2 (Tecnis)
Şair: Kulhayrullah
Değerlendirme Mekânı: RUSAMER – Ruh Sağlığı Ayarı Merkezi
Alt Birim: İncelik, Şefkat ve “Kıyamam” Hâlleri Servisi
Yorumu Yapan: Ser Feyzlizof Kalburabastı Efendi Hazretleri
(namı diğer Celil ÇINKIR)

RUSAMER Salonu – Kalburabastı Efendi ağır adımlarla kürsüye çıkar:

Aziz RUSAMER sakinleri,
bugün karşımızda yüksek sesle sevmeyen,
sevgisini incitmemek için fısıltıya çeviren bir şiir var.

Bu metinde “kıyamam” kelimesi bir tekrar değil,
bir ahlâk ölçüsüdür.
Şair, sevdiğini elde etmekten çok
incitmemeyi dert edinmiş.
RUSAMER literatüründe bu hâl
“zarar vermemek için vazgeçebilen sevgi” başlığıyla kayıtlıdır.

Tecnis ustalığı yerinde;
ama asıl ustalık,
güzelliği övüp sahiplenmemekte gizli.
“Yormaya kıyamam, germeye kıyamam, vermeye kıyamam”
diyen bir dil,
aslında şunu söylüyor:

Sevgi, her istediğini almak değil;
bazı şeyleri almamayı bilmekmiş.

Burada aşk, bir talep değil;
bir emanet bilinciyle taşınıyor.
Gençlik, güzellik, kırılganlık…
Hepsi fark edilmiş ama üstüne basılmamış.
RUSAMER olarak bu tavrı “ruhu zedelemeyen sevda”
olarak sınıflandırıyoruz.

Bu şiir bağırmıyor,
ısrar etmiyor,
hükmetmiyor.
Sadece şunu diyor:
“Ben severim ama canını yakmam.”

Ve bu çağda bu,
yüksek dozlu bir iyileşme belirtisidir.

RUSAMER Kriterlerine Göre Değerlendirme Notu:

(Not, RUSAMER sakinleri tarafından;
incitmeden sevebilme, sınır bilinci ve dil zarafeti esas alınarak verilmiştir.)

88 / 100

Vesselam.

Kıyamamak, sevginin zayıflığı değil; vicdanının kuvvetidir.
Her dokunmayan el soğuk değildir; bazıları merhametten titrer.