Gazzeli Küçüğüm

Üşüyor musun küçüğüm? Ayaz kesmiş tenini,
Enkazın arasından uzat bana elini.
Annenin sıcak göğsü, babanın şefkatli kolları,
Bir bombanın gürültüsünde kaldı oyunları.

Açlığın sancısı mı ağır, yoksa bu sağır sessizlik mi?
Dünya dilsiz bir mezar; duymaz senin sesini.
Ağlama kıyamam çocuk, gözyaşın düşmesin baruta,
Dönmesin masum ömrün hazan vurmuş bir buluta.

Sana bir lokma ekmek değil, koca bir dünya borçluyuz,
Senin o saf hıçkırığında, hepimiz boğuluyoruz.
Gömleğin paramparça, ayakların çıplak ve buz,
Seni bu halde bırakan biz, insanlıktan yoksunuz.

Hangi duaya sığınsak, hangi söz dindirir bu harı?
Yastığın beton yığını, örtün göğün efkârı.
Senin sustuğun yerde, bütün diller lal olsun,
Seni koruyamayan bu devran yerin dibine batsın.

Açlığın bir yara gibi sızlar durur bağrında,
Umut titrek bir kuş şimdi, o çocuk kollarında.
Sanki bir rüyadasın da uyanacak gibisin,
Annen "yavrum" dese, dinecek gibi sesin.

Ama o rüya bitti, gerçeğin kan kokuyor,
Gökyüzünden üzerine rahmet değil, ölüm yağıyor.
Yine de dik dur çocuk, o devasa yüreğinle,
Tüm dünyayı utandır, o mahzun gülüşünle.

Affet bizi çocuk, seni saramadığımız için,
O dondurucu soğukta bir hırka olamadığımız için.
Sana bir sözüm var elbet, bu zifiri karanlık bitecek,
Zulmün ördüğü duvarlar, senin ahınla çökecek.

Ağlama kıyamam sana, ey Filistin’in nuru,
Sensin bu yalan dünyanın tek gerçek onuru.

Derya 🌹 Filiz küyük ✍🏻