Arşı titreten bir feryat, bu ne büyük vahşettir?
Müslüman suskun kalmış, kınamak ne zahmettir!
Gözler seyirci olmuş, kan aksa da yerlere,
Bir film gibi bakılır, şu masum çehrelere.

​Dinmiyor Gazze’de dert, bitmiyor Filistin’de,
Bu neyin hıncı böyle, bu kin kimin izinde?
İslam ki bir hediyeyken topyekûn kâinata,
Anlatılmaz bu gerçek, ruhu satılmış mahluklara

​Toprağın her sathında Müslüman kanı çağlar,
Söz bitti, vahşet sardı; her yanda kara bağlar.
Uyanmazsak ey dostlar, gelir sıra bizlere,
Ortadoğu baksana, kan dolmuş denizlere.

​Siyonist yemin etmiş, hedefi kirli proje,
Toprak çatladı dertten, yer küstü bu gidişe.
Söyleyin, mülk kimindir; dünya kimin tapusu?
Rabbindir tüm kâinat, kapanmaz hak kapusu!

​Uyanma vakti geldi, uyan ey yüce ümmet!
Bitmesin mi bu nefret, gitmesin mi bu illet?
Kardeşin derdi ile dertlenmek düşer sana,
Birlik olma vaktidir, sarıl artık ihvana.

​Ümmet şuuru lütfet, bizleri koru ya Rab!
Her yanımız kan gölü, her yanımız bir harap.
Ey şanı yüce Mevla, ey en büyük Cenap,
Sana borç ödemeye, gelmedi mi tam hitap?