Özlem dolu sözler getirdim sana.
Rüzgarların gülümseyip,
bulutların aşık olduğu yerden...

Saçlarını dalgalandıran mevsimler mi,
Islatan yağmurlar mı yoksa...
Bir kentin ıpıslak sonbaharından,
En renkli gecesine kadar sevilirken sen...

Kısa mesafelerinde hayatın,
Uzak gözlerine taşınan küçük bir serçenin,
dalına elvedası kadar büyüktür,
ay’ın gidişi...
Geleceğini bildiğin herşey ve herkes yakındır.

Avuçlarına sığışamayıp,
parmaklarının arasından süzülen kumlar,
geri döner toprağına...

Tıpkı sen de onlar gibi,
sığamayıp avuçlarıma,
geldiğin yere geri dönüyorsun...

Sevindirmek için,
benden önce geçmişini seçmek gibi bir şey...

Haklısın,
Gücünün yetmediği bir şeye ne kadar zorlanırsın.
Ve sonu olmayan bir şeye inandığın kadar inanırsın kalmalara...

Nerede olursan ol,
Aynı güneş ısıtacak içimizi,
Ve ayrı kelimeler anlatacak,
aynı özlemimizi;
Rüzgarların gülümseyip,
bulutların aşık olduğu yerden...

Mevsimleri sevdiren saçların mı,
Yağmurlar mı ıslatan,yoksa...


Hayatışığı

2912026