6
Yorum
23
Beğeni
0,0
Puan
259
Okunma
Solgun sonbahar akşamı zemheresinde
’’Elveda nurum’’ diyerek giderken
Ela gönderinde sönmüştü ışığım
Bir eylül akşamının yaprak dökümünde
Buharlaşıp yok olmuştu gönül dergâhımdan...
Kolum kanadım dediğim ay yüzlü yârim
Çıkmaz sokaklarda bırakmıştı beni
Issız dağlar arasında yol alırken
Geçen yılların anıları düştü yoluma
Endamındaki gülce gülüşleri kaldı yanıma...
Ay, gün saydım kayıp sevda anılarında
Bitmedi acılar, dinmedi gözyaşlarım
Her sela okunuşunda kendimi öldü sandım
Başımda fırtınalar, yağmurlar dinmedi
Yârdan uzak hiçliğin ortasında kaldım Tanrı’m
Zafer Direniş
...
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.