Kalem çizgilerde çizgiler karakterler dedir
Yazdığım yazı gördüğüm sözü yazdırır
Ferman Allah’tandır sultanlık tacını giydirir
Sen Allah de gerisini kuluna bildirir
Kaftan giydim kaldım gönüllerde sultanım diyar ellerde

Düşler gerçektir bir gün gerçekleşecektir
Yürü kulum dediyse Allah yolları düşecektir
Kelebekler uçuşur atlar kişneş arilar iştedir
İnsanlar ne iştir kullar söyleyiş tedir
Kaftani giydim kaldım gönüllerde sultanım diyar ellerde

Dilim lal oldu söylemez sözü kalem yazar
Rüyalar destandır hayaller gerçektir kalem yazar
Denizler mürekkeptir kelamlar kitabe yazar
Sen iste yeter ki dağlar çöl olur gelir akar
Kaftannı giydim kaldım gönüllerde sultanım diyar ellerde

Beden taliptir alimliğe beyin hizmet eder kulluğa
Alnının secdede eller duada gözler semada
Dualar çevrilmez yüce Mevla da
Aç ellerini semaya otur tahta koy başını Allah’a
Kaftanı giydim kaldım gönüllerde sultanım diyar ellerde

Sultanlık kişiye mahsustur kimse olamaz taht
Ferah nur kurulmuş dünyada saltanat ahirette kanaat
Söz bitmez kalem susmaz ilham bitmez bu sanat
Hayaller zamanla çözülür gerçekler ertelenmez bu bir vaat
Kafana giydim kaldım gönüllerde sultanım diyar ellerde
Ferah nur sultan