Topraktan geldik yine toprağa döneceğiz
Ataların söylediği sözünde sır ederiz
Bir nefeslik can için bunca yükü çekeriz
Giden beden olurken kalan bir iz olur

Dünya bahçedir insan onda bir bahçivan
Eker biçer korur ya da kırar her zaman
Gülde yetişir bazen dikende her yandan
Emeğin aynasıdır elde kalan hal olur

Bahçenin bir sahibi vardır gizli aşikar
Toprağı tohumu suyu ölçü ile sunar
İnsan ektiğini biçer şaşmaz bu karar
Adalet terazisinden şaşmayan yol olur

İlahi aşkta birlik her şeyin özüdür
Taş toprak su ateş ayni nefes izidir
Canlı cansız her varlık Hak’ın sözüdür
Görene her zerrede sonsuz bir nur olur

Yer gökte onundur deryalar dağlarda
Bir kudret tecellisi var rüzgarda çağda
Yaprak düşer canlar göçer ayni ilahta
Gidiş dönüş yolunda hikmetler sır olur

Dede eker baba sular torun biçer bazen
Bahçe yerinde durur değişir geçen zaman
Emanet el değiştirir değişmez bu düzen
Nesiller gelip geçerken dünya bir han olur

Rabbim yaratan var eden her nefesi
O cansıza can verir toprağa hevesi
Kibirle yürüyenler unuturlar her dersi
Secdeyi bilen cana her yer mihrap olur

Ne mal kalır ne makam ne ad ne şöhrete
Sonunda tüm alem ilk düştüğü yerde
İnsanlıksa miras olur kalacak nesillere
Güzel bakan gözlerlde dünya bir bağ olur