2
Yorum
14
Beğeni
4,9
Puan
97
Okunma
Bir seni sevdim,
Bir de sevmenin kendisini.
İkisi de yaraladı beni,
İkisi de gitmeyi bildi.
Avuçlarımda büyüttüğüm umut
Bir kibritti meğer,
Bir rüzgâr yetti
Küllerimle tanışmama.
Ne kadar susarsan sus,
Kalp konuşur gecenin ortasında.
Adını anmamaya yeminliyken bile
İçimden sen geçersin,
Bir yangın gibi.
Herkes unutur sanır,
Oysa unutmak bir lüks,
Yoksullara verilmez.
Biz hep hatırlayan tarafta kaldık.
Sevda dediğin
Bir gün mutlaka yakar kendini,
Geriye sadece
“Ben çok sevdim” cümlesi kalır
Ve biraz da duman…
Sonunda anladım;
Ateş sadece canı değil,
İnancı da yakar.
Ve evet,
Sonunda sevda da yanar.
5.0
86% (6)
4.0
14% (1)
Şiirin sahibi
Şiirin sahibi
Cevap Yaz